Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Γιατί η εκλογή του «Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης» πρέπει να είναι ομόφωνη

Του Γρηγόρη Παπαεμμανουήλ, Δημοτικού Συμβούλου της παράταξης «Νέα Εποχή – Νέα Δράμα»
Με αφορμή τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου όπου θα συζητηθεί το θέμα του «Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης»  και μετά την άγονη πρώτη προσπάθεια για την κάλυψη της θέσης αυτής στο Συμβούλιο της 7ης Φεβρουαρίου θεωρώ σκόπιμο να μοιραστώ δημόσια με τους συνδημότες μου τις παρακάτω σκέψεις.
«Ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης» είναι ένας νέος και καινοτόμος... θεσμός κατά τα πρότυπα του ευρωπαίου «Αυτοδιοικητικού Διαμεσολαβητή», που προβλέπεται από το άρθρο 77 του «Καλλικράτη» (νόμος 3852/2010). Στόχος του είναι να φέρει από τη μια μεριά τον Δήμο πιο κοντά στους δημότες και από την άλλη να προσδώσει στη διοίκηση ένα ανθρώπινο και προσιτό πρόσωπο. Για να πετύχει μάλιστα το σκοπό αυτό ο νομοθέτης προέβλεψε μια σειρά από θεσμοθετημένες παρεμβατικές δράσεις που αποβλέπουν στην προστασία των δικαιωμάτων των δημοτών, στην τήρηση της νομιμότητας, στη διαμεσολάβηση των δύο πλευρών και πάνω απ’ όλα στην καταπολέμηση της κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης.
Στη συνεδρίαση της 7ης Φεβρουαρίου που συζητήθηκε για πρώτη φορά το θέμα έγινε περισσότερη συζήτηση για τα διαδικαστικά και όχι για την ουσία. Και η ουσία είναι ότι η φιλοσοφία για τέτοιου είδους θεσμούς εξωδικαστικής επίλυσης των διαφορών μεταξύ δημότη – διοίκησης, »ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης» οφείλει να ενεργεί με αμεροληψία, ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα, ώστε να αποτρέπεται η σύμπλευση με προσωπικά ή άλλα συμφέροντα στο πλαίσιο της αποστολής που του ανατίθεται. Άρα, »ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης» πρέπει να έχει διαπιστευμένες ικανότητες, γνώσεις στην άσκηση διοίκησης και εγγυήσεις ανεξαρτησίας.
Προσωπικά, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων στη Βοστόνη (1993-1996) βίωσα έναν αντίστοιχο θεσμό και ξέρω από πρώτο χέρι ότι αν λειτουργήσει σωστά μπορεί να επιφέρει πολύ καλά αποτελέσματα στην μικρή μας κοινωνία. Απλά για το πρόσωπο που θα κληθεί να υπηρετήσει την έμισθη αυτή θέση (μισθός ίσος με το μισθό του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου) και απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία από το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να συντρέχουν κάποιες ουσιαστικές προϋποθέσεις όπως:
- να μη διαδραματίζει ενεργό ρόλο σε κάποια δημοτική παράταξη, ώστε να μην αιωρούνται υπόνοιες συστράτευσης σε παραταξιακές επιδιώξεις
– να μην είναι προμηθευτής του Δήμου και να μην έχει άλλου είδους επαγγελαμτική συνεργασία
– να μην ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα που θα δημιουργεί υπόνοιες ότι μπορεί να επωφεληθεί από τη συγκέντρωση των παραπόνων των πολιτών
– να διαθέτει εμπειρία σε θέματα διοίκησης και κυρίως σε θεσμούς εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, ο Συνήγορος του Καταναλωτή και άλλου είδους θεσμοί διαιτησίας και μεσολάβησης
– να έχει αιτιολογηθεί η επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου με συγκριτική εξέταση όλων των υποψηφιοτήτων και όχι με μία αναιτιολόγητη ψηφοφορία στο Δημοτικό Συμβούλιο, το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι εύκολο να αμφισβητηθεί.
Μάλιστα, στο αρχικό σχέδιο του «Καλλικράτη» που έδωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε δημόσια διαβούλευση, ως Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης οριζόταν ένας από τους δημοτικούς συμβούλους. Ύστερα όμως από έντονες αντιρρήσεις του κοινού στο διαδικτυακό τόπο opengov.gr/, διαπιστώθηκε ότι μια τέτοια επιλογή θα ήταν εξαρχής «αντι-λειτουργική» και «αυτο-αναιρούμενη», αφού στην ουσία θα ταυτιζόταν ο ελέγχων με τον ελεγχόμενο.
Γι’ αυτό στον ψηφισθέντα τελικά νόμο του «Καλλικράτη» η αντίρρηση αυτή θεσπίστηκε νομοθετικά με αποτέλεσμα να ενισχυθεί ο ανεξάρτητος χαρακτήρας του θεσμού. Και αυτήν την ανεξαρτησία καλούμαστε όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι να υπερασπιστούμε κάνοντας την προσωπική μας υπέρβαση και εκλέγοντας ομόφωνα ένα πρόσωπο κοινά αποδεκτό που θα αποτρέψει το ενδεχόμενο ο θεσμός να οδηγηθεί σε εκτροπή από το σκοπό του.